داستان کوتاهی از زندگی انسانی

سلام دوستان ... امروز براتون یه داستان کوتاه از جاه طلبی و یه چیزی تو همون مایه ها گذاشتم ... راستی

دو تا کد ( ماشین حساب و نوشته تصادفی ) رو هم بیخیال شدم ...

یک تاجر آمریکایی نزدیک یک روستای مکزیکی ایستاده بود. در همان موقع یک قایق کوچک ماهیگیری رد شد که داخلش چند تا ماهی بود

از ماهیگیر پرسید: چقدر طول کشید تا این چند تا ماهی رو گرفتی؟
ماهیگیر: مدت خیلی کمی .
تاجر: پس چرا بیشتر صبر نکردی تا بیشتر ماهی گیرت بیاد؟
ماهیگیر: چون همین تعداد برای سیر کردن خانواده ام کافی است .

تاجر: اما بقیه وقتت رو چیکار می کنی؟

---

بقیه داستان در ادامه مطلب ...

ادامه نوشته

شعری جالب , خواندنی و پر معنا برای زندگانی روزانه

***حالمان بد نیست غم کم می خوریم***

حالمان بد نیست غم کم می خوریم       کم که نه ! هر روز کم کم می خوریم

آب  می خواهم    سرابم  می دهند       عشق   می ورزم   عذابم   می دهند

خود نمی دانم  کجا  رفتم به خواب        از  چه  بیدارم   نکردی  آفتاب  ؟؟؟

خنجری  بر   قلب   بیمارم    زدند         بی  گناهی    بودم   و    دارم   زدند

دشنه ای نامرد  بر  پشتم  نشست         از  غم  و  نامردمی  پشتم  شکست

سنگ  را  بستند و سگ  آزاد شد          یک   شبه   بیداد   آمد   ، داد   شد

عشق آخر  تیشه  زد بر  ریشه ام         تیشه   زد   بر   ریشه    اندیشه ام

عشق اگراین است مرتد می شوم          خوب اگر این است من بد می شوم

بس کن ای دل نابسامانی بس است        کافرم  دیگر   مسلمانی   بس  است

در  میان  خلق    سردرگم    شدم         عاقبت       آلوده      مردم     شدم

بعد از این با بی کسی  خو می کنم          هر چه  در  دل داشتم  رو  می کنم

نیستم   از  مردم  خنجر   به  دست          بت پرستم ، بت پرستم ، بت پرست

بت پرستم ،  بت پرستی کار ماست          چشم  مستی تحفه ی بازار  ماست

درد  می بارد   چو  لب تر  می کنم           طالعم   شوم  است   باور  میکنم

من   که  با  دریا   تلاطم   کرده ام           راه  دریا را چرا  گم کرده ام  ؟؟؟

قفل  غم   بر   درب    سلولم  مزن          من  خودم خوشباورم ، گولم مزن

من  نمی گویم  که  خاموشم  مکن          من  نمی گویم  مرا غم خوار باش

من نمی گویم...دگر گفتن بس است          گفتن  اما  هیچ  نشنفتن  بس است

روزگارت باد شیرین  !    شاد باش          دست کم یک شب توهم فرهاد باش

آه    !   در  شهر  شما  یاری  نبود           قصه هایم  را  خریداری   نبود !!!

وای !   رسم   شهرتان   بیداد  بود           شهرتان   از   خون   ما  آباد  بود

از  در و دیوارتان   خون  می چکد           خون من، فرهاد، مجنون می چکد

خسته ام  از  قصه های    شومتان           خسته   از   همدردی   مسمومتان

این  همه  خنجر دل  کس خون نشد           این همه لیلی  ، کسی مجنون نشد

آسمان   خالی   شد   از    فریادتان           بی ستون   در  حسرت   فرهادتان

کوه کندن    گر    نباشد     پیشه ام            بویی   از   فرهاد   دارد  تیشه ام

عشق از من دور  و پایم  لنگ  بود            قیمتش  بسیار  و  دستم  تنگ بود

گر  نرفتم  هر  دو پایم  خسته   بود            تیشه  گر  افتاد   دستم  بسته  بود

هیچ کس  دست مرا وا کرد   ؟   نه            فکر  دست تنگ ما را کرد  ؟  نه

هیچ کس از حال ما پرسید    ؟   نه            هیچ کس  اندوه  ما را  دید  ؟  نه

هیچ کس  اشکی   برای ما  نریخت            هر که با ما بود از ما  میگریخت

چند روزیست حال و روزم  دیدنیست           حال  من از این و آن پرسیدنیست

گاه   بر  روی   زمین   زل  می زنم            گاه    بر    حافظ    تفائل    میزنم

حافظ    دیووانه    فالم    را   گرفت            یک  غزل آمد  که حالم را  گرفت

ما   ز   یاران   چشم  یاری  داشتیم            خود غلط بود  آنچه   می پنداشتیم

^{_{منبع : وب vrbf}}

يه متن عشقي , عاطفي و احساسي درباره مداد سفيد

همه ي مداد رنگي ها مشغول بودند...به جز مداد سفيد...هيچ کسي به او کار نمي داد...همه مي گفتند:{تو به هيچ دردي نمي خوري}...يک شب که مداد رنگي ها...توي سياهي کاغذ گم شده بودند...مداد سفيد تا صبح کار کرد...ماه کشيد...مهتاب کشيد...و آنقدر ستاره کشيد که کوچک وکوچک و کوچک تر شد...صبح توي جعبه ي مداد رنگي...جاي خالي او...با هيچ رنگي پر نشد